من (شیخ اشراق) در ولایت یمن بودم، جایی که "صنعا" گویند. پیری را دیدم سخت نورانی، سر و پای برهنه می دوید. چون مرا بدید بخندید و گفت: امشب خوابی عجیب دیده ام، بیا تا با تو بگویم.

من پیش رفتم، پیر مرا گفت:
دوش در خواب شدم، جایی عجیب دیدم چنان که شرح آن نمی توانم کرد و در آن میان شخصی را دیدم که هرگز به حُسن او ندیده و نشنیده ام، چون در او نگاه کردم از غایت جمال، مدهوش شدم! فریاد از نهاد من در آمد، گفتم که مبادا ناگاه برود و من در حسرت او بمانم. بجستم و هر دو گوش او محکم بگرفتم و در او آویختم. چون بیدار شدم هردو گوش خود را در دست خود دیدم. پس از آن گفتم:

آه، مَن هذا؟ هذا حجابی.

و اشاره به بدن خود می کرد و می گریست.

و من نیز در این معنی دو بیتی گفته ام: